Pilav Taneleri

Pilav taneleri kadar iri ve doyurucu olmaya çalıştıysam da midem, o akşam beni dejenere olduğum ve tadını çoktan unuttuğum bir tecrübeye davet ediyordu.

Günlüğümden 1

Makale yazmak için yere serdiği bir yığın A4'dün arasından kafasını kaldırarak : “Canım tatlı çekti. Hadi dışarı çıkıp tatlı alalım.” dedi. Ne güzel güldü o an. Şu filmlerin empoze ettiği, birinci sınıf edebiyat kitaplarının teşbihi gibiydi. “Olur.” dedim. Telefonları aldık. Yolda öyle yürüyor, bildiğin sohbet ediyoruz. Dayanamadım tabi. “Sana beni rahatsız eden bir itirafta bulunacağım.” dedim. Yine cümle kurmaya başlarken bir an tökezledim. Tanıştığımız günden bu yana her sıçtığımda yaptığım gibi toparlamaya çalışırken yakaladım kendimi ve bu çabamın her seferinde ona geçtiğini bildiğim için o rahatsız duygumla karşılaştım bir kaç saniye sonra. Hava güzeldi, 2.30 sularında öyle yürüyorduk.

22.07.2013 / Pazartesi